Pinokio

Czy nos może wyrosnąć od kłamstwa? W świecie „Pinokia” jak najbardziej, i właśnie ten obraz sprawił, że książka Carla Collodiego, a naprawdę Carla Lorenziniego, przeszła do kultury jako opowieść o prawdzie, szczerości i konsekwencjach własnych wyborów. Utwór drukowano najpierw w odcinkach w prasie dla dzieci od 1881 roku, a w formie książki ukazał się w 1883 roku i szybko stał się jedną z najczęściej tłumaczonych książek świata.

Bohaterem jest drewniana kukiełka, którą wystrugał stary Dżepetto i która z miejsca zaczyna żyć własnym życiem. Pinokio chce się bawić, nie chce chodzić do szkoły, łatwo wierzy tym, którzy obiecują szybkie pieniądze, i kilka razy wpada przez to w poważne kłopoty. Po drodze spotyka Mówiącego Świerszcza, Lisa i Kota, Błękitną Wróżkę oraz Knota, a każde z tych spotkań uczy go czegoś o przyjaźni, posłuszeństwie i odpowiedzialności. Ostatecznie historia prowadzi do pytania, co naprawdę znaczy być prawdziwym chłopcem.

Przy nauce skup się na trzech sprawach:

• przemiana Pinokia i to, co ją wywołuje,
• postaci pomocników i oszustów, którzy kształtują jego wybory,
• symbolika nosa, szkoły, pracy i rodziny w tej baśni.

Uczniowie często czytają „Pinokia” jak prostą bajkę z morałem „nie kłam”. Tymczasem Collodi opowiada o dorastaniu, o tym, jak łatwo ulec złym wpływom i jak trudno wziąć odpowiedzialność za własne czyny. Warto też pamiętać, że oryginał jest znacznie mroczniejszy niż filmowe wersje. Zacznij od streszczenia, które uporządkuje przygody, potem przejdź do opracowania z bohaterami i motywami. Na koniec sprawdź się w quizie z lektury i zajrzyj do poradników z tego działu.