Kordian

„Kordian” Juliusza Słowackiego to dramat romantyczny z 1834 roku, napisany na emigracji i wydany w Paryżu. Podtytuł brzmi „Część pierwsza trylogii. Spisek koronacyjny”, choć kolejnych części autor nie napisał. Lektura jest obowiązkowa na maturze z polskiego, bo pokazuje romantyzm razem z jego pychą, marzeniami i klęskami.

Akcja prowadzi przez Polskę, Anglię, Włochy i Alpy aż do Warszawy z 1829 roku, gdy car Mikołaj I koronuje się na króla Polski. Młody Kordian przechodzi drogę od zawiedzionego chłopaka do konspiratora, który chce zabić władcę. CKE lubi pytać o jedno: czy jednostka może wziąć na siebie los całego narodu i ile ją to kosztuje? Fabułę zostawiamy streszczeniu, tutaj liczy się sedno.

Na arkuszach najczęściej wracają trzy tematy:

• romantyczny indywidualizm i porównanie Kordiana z Konradem z „Dziadów”
• spór o sens spisku, winę i ofiarę
• monolog na Mont Blanc oraz idea Polski jako Winkelrieda narodów

Uczniowie najczęściej mylą Kordiana z Konradem albo sprowadzają go do nieudanego zamachowca, a to za mało na dobrą ocenę. Zacznij od streszczenia, potem przejdź do opracowania z motywami literackimi i charakterystyką bohaterów. Na koniec sprawdź się w quizie z lektury, a poradniki maturalne pomogą ułożyć z tego mocną odpowiedź na maturze z polskiego.