Żona modna

Moda, ślub i portfel: ten zestaw nie zestarzał się od czasów Oświecenia. „Żona modna” to satyra Ignacego Krasickiego z pierwszej części „Satyr” z 1779 roku, napisana w formie dialogu. Jest lekturą obowiązkową, a czyta się ją zaskakująco lekko.

Krasicki bierze na celownik małżeństwo, w którym liczą się wygląd, towarzyskie popisy i wydawanie pieniędzy, a nie wzajemny szacunek. Śmieje się z żony ślepo naśladującej obce mody, ale kłuje też tych, którzy na takie życie się godzą. Nie szukaj tu paszkwilu na konkretną osobę: oświeceniowa satyra wyśmiewa typy ludzi i ich wady, żeby czytelnik zobaczył własne słabości w krzywym zwierciadle.

Zanim zaczniesz powtórkę, zapamiętaj:

• satyra ośmiesza wady, a nie szkaluje człowieka
• tytułowa moda oznacza tu obce wzorce i życie na pokaz
• Krasicki chce nie tylko bawić, ale też uczyć rozsądku

Zajrzyj do streszczenia, pełnego opracowania i charakterystyki bohaterów, a potem sprawdź wiedzę w quizie z lektury. Temat mody, pieniędzy i obyczajów przyda się na maturze z polskiego w pracach o satyrze i epoce oświecenia.