Stary człowiek i morze

„Stary człowiek i morze” to krótka powieść (często nazywana nowelą) Ernesta Hemingwaya, wydana w 1952 roku. Przyniosła autorowi Nagrodę Pulitzera w 1953 roku, a w 1954 roku Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Akcja toczy się na Kubie i na otwartym morzu, a głównym bohaterem jest Santiago, stary rybak, któremu od ponad ośmiu tygodni nie udało się niczego złowić.

Fabuła jest prosta, ale nie bez powodu uchodzi za jedną z najczęściej omawianych w szkole. Santiago wypływa samotnie daleko od brzegu i podejmuje walkę z olbrzymią rybą, która staje się jego przeciwnikiem, a zarazem kimś w rodzaju partnera. Pod prostą historią kryje się pytanie o to, czym jest zwycięstwo, gdy los i natura nie dają gwarancji, że wysiłek zostanie nagrodzony.

„Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.”

To zdanie wraca w niemal każdej rozmowie o książce. Warto je znać, bo świetnie sprawdza się jako argument w rozprawce o godności, wytrwałości i sensie walki, nawet gdy kończy się ona stratą.

Uczniowie często opisują lekturę jak przygodę o rybaku, który „miał pecha”, i gubią jej warstwę symboliczną. Najwięcej do omówienia dają Santiago jako postać heroiczna, relacja z chłopcem Manolinem, rola morza, lwy śniące na plaży i finałowa konfrontacja z rekinami. Zacznij od streszczenia, które porządkuje wydarzenia dzień po dniu, potem przejdź do opracowania z motywami i charakterystyką bohaterów. Na koniec sprawdź się w quizie z lektury i zajrzyj do poradników, które pomogą przy pisaniu charakterystyki i rozprawki.