Dzieci z Bullerbyn

Czy da się codziennie bawić na wsi i nigdy się nie nudzić? W „Dzieciach z Bullerbyn” Astrid Lindgren odpowiedź brzmi: da się, jeśli ma się dobrych przyjaciół, trochę pomysłów i całe lato przed sobą. Książka ukazała się w Szwecji w 1947 roku i szybko stała się jedną z najbardziej lubianych na świecie opowieści dla dzieci. Przetłumaczono ją na kilkadziesiąt języków, a w Polsce czyta się ją w szkołach od lat.

Opowieść prowadzi Lisa, która opisuje życie w maleńkiej wiosce Bullerbyn. Są tam tylko trzy zagrody: Norrgården, Mellangården i Sörgården. Mieszka w nich sześcioro dzieci: Lisa, Lasse, Bosse, Britta, Anna i Olle. Razem chodzą do szkoły, pomagają w gospodarstwie i zamieniają zwykłe obowiązki w zabawy. Łowią raki, śpią w stogu siana i wymyślają własną pocztę sznurkową między domami. To nie jest historia z wielką intrygą, tylko z mnóstwem małych przygód, które razem tworzą obraz dzieciństwa, jakie pamięta się całe życie.

Przy nauce zwróć uwagę na trzy sprawy:

• wspólne zabawy i przyjaźń jako siła tej opowieści,
• codzienna praca i życie wiejskie w rytmie pór roku,
• perspektywa Lisy, która opowiada o wszystkim własnymi słowami.

Dzieci często mylą bohaterów, bo jest ich sporo, i traktują książkę jak zbiór luźnych obrazków. Warto więc zacząć od streszczenia, które uporządkuje wydarzenia, a potem sięgnąć po opracowanie z charakterystyką bohaterów i miejscem akcji. Na koniec sprawdź się w quizie z lektury i zajrzyj do poradników dla rodziców i nauczycieli z tego działu.